چه كنم چه كنم رسيديم . به قول آن اقا كه مىگفت جوان تا زن ندارد مثل مردى است كه كلاه ندارد وقتى هم زن گرفت كلاه خوبى سر او گذاشته مىشود . وضع زندگى ما به اين جا رسيده كه اگر شوهر كند و زن بگيردمىبيند عجب كلاهى سرش رفته است . مىگويد كاش شوهر نكرده بودم ؛ اى كاش زن نگرفته بودم . آنچه ديروز و امروز گفتيم دردهاى اجتماعى هستند كه غده‌ى چركين و درد سرطان جامعه‌مىباشند . اما مداواى آن آسان است . دواى يك آيه قرآن است . اگر جامعه اسلامى به اين ايه عمل كند تمام اين دردها تمام اين موانع بر طرف مىشود . جنگ تن به تن هم كه مانند شش مشكل اول خرافى بود رفع مىشود ، مشكل سواد هم كه يك مسأله اصولى است بر طرف مىشود . قرآن شريف راجع به مؤمن مىفرمايد : و عباد الرحمن الذين يمشون على الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما . . . و الذين إذا انفقوا لم يسرفوا و لم يقتروا و كان بين ذلك قواما « 1 » مؤمن آن است كه وقتى مىخواهد خرج كند اسراف ندارد ؛

--> ( 1 ) ) سوره فرقان آيه 65 و 67 ترجمه : و بندگان ( خاص ) خداى رحمان آنان هستند كه بر روى زمين راه به تواضع و فروتنى روند . و هرگاه مردم جاهل به آنان خطاب ( و عتابى ) كنند با سلامت نفس ( و زبان خوش ) جواب دهند . . . و آنان هستند كه هنگام انفاق ( به مسكينان ) اسراف نكرده بخل هم نورزند ؛ و احسان ميانه‌رو و معتدل باشند .